มาต่อนะคะ เราก็บอกว่าเธอมาอยู่บ้านเราไม่ได้หรอก บ้านเราผู้ชายเยอะ สกปรก (คือพวกเราเรียนอุตสาหกรรมศิลป์กัน คงไม่ต้องบรรยายว่าบ้านจะเละเทะปานใด=__='*) จากนั้นเธอก็ตื๊อ ตื๊อจะขอพักอยู่ด้วย อ้างว่าอยากห่างกับแฟนบ้างล่ะ ใกล้จบแล้วเวลาว่างก็เยอะ เราก็ว่าเพื่อนเธอที่มอไม่มีรึไง มันก็ว่าเพื่อนมันก็อยู่กับแฟน เพื่อนที่คณะก็มีแต่แต่ผู้หญิง เอ้าก็เธอเรียนการเงินก็มีแต่ผู้หญิง อยู่แล้ว เรากะว่ามันต้องกะมาจับใครซักคนในบ้านของเราแน่นอน เพราะว่ามีรุ่นน้องผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาดีหน่อย เวียนไปเวียนมาบ้านเราหลายครั้ง ปกติรุ่นน้องคนนี้ไม่ได้เช่าบ้านอยู่ด้วยกันหรอก อาศัยมาทำงานกลุ่มและกินเหล้ากันแค่นั้น บางวันเราไปเรียนกลับมาเจอเธอ นั่งคุยเล่นกับน้องคนนี้บ่อยๆ เราก็คิดในใจเอาแล้วไง เรื่องเดือดร้อนกำลังจะตามมา
หลังจากนั้นก็เป็นอย่างที่คิด คบกันเป็นแฟน แต่อย่าลืมว่าปุ๊กมีแฟนอยู่ที่ มอด้วยเหมือนกัน เอาล่ะ ปัญหาตามมาล่ะ แฟนมันโทรมาหาเรา ถามว่าทำไมปุ๊กไม่กลับ หายไปไหน เราก็ตอบได้ว่า ไม่รู้ ปุ๊กไม่ได้มาหาเรา ทั้งที่ความจริงมันนั้งเล่นกันอยู่ที่หน้าบ้านเรานี่แหละ จากนั้นทั้งคู่ก็หายไป เช่าหออยู่ แล้วก็ได้ข่าวว่าจะแต่งงานกัน ทั้งๆที่ผู้ชายยังเรียนไม่จบ เราก็ไม่ได้ไปงานแต่งงานเพื่อนคนนี้หรอกเพราะว่าเรา ยังทำโปรเจคไม่เสร็จต้องเรียนอีกเทอมกว่าจะจบ จากนั้นทั้งคู่ก็หายไปชีวิตเราซัก2-3ปี
จนมาตอนนี้ปุ๊กเธอกลับมาอีกครั้ง ในเฟซบุค เธอเข้ามาแอดเราเป็นเพื่อนแล้วเล่าว่า ตอนนี้เลิกกับแฟนแล้ว มีปัญหาต่างๆมากมาย ผู้ชายก็ไม่ทำงาน มันทำงานคนเดียว ลูกก็ต้องดูแล มันบอกเหนื่อย แล้วก็กะเอาลุกทิ้งไว้บ้านผู้ชายแล้วหางานใหม่ แล้วก็ถามว่าเราเป็นไงบ้าง เรายังคบกับแฟนคนเดิมรึเปล่า เราก็บอกว่าเราคบกับคนเดิมมาหลายปีแล้ว เพิ่งแต่งงานกันเมื่อปีที่แล้ว ก็ไม่ได้บอกใคร แต่งกันเงียบๆไม่อยากเปลืองเงินเยอะ เธอก็ถามว่าแฟนเราทำงานที่ไหน เราก็ว่าแฟนเรายังไม่ทำ แฟนเรารอสอบครู ของอาชีวะ ตอนนี้ก็ว่างๆไปอยู่กับแม่ที่ต่างจังหวัด
จากนั้นเมื่อไม่นานมานี้ ปุ๊กก็นัดเจอกับเรา ก็เจอกันก็คุยๆกันไปตามประสาที่ไม่ได้เจอกันนาน ก็คุยๆไปจนถึงเรื่องแฟนเรา ก็ว่าทำไมแฟนแกไม่หางานทำวะ ว่างๆก็ทำไปอะไรไปซิ เอ่อเราก็งง แฟนเราเกี่ยวอะไรกับแกฟะ แล้วก็พูดๆ ทำนองยุว่าเราปล่อยให้แฟนไปอยู่ต่างจังหวัดคนเดียว แล้วเราอยู่กรุงเทพ เดี๋ยวถ้ามันมีคนอื่น แกจะรู้เหรอ แล้วถ้ามีผู้หญิงมาจับแฟนแก แกจะทำยังไง เอ่อ เจอแบบนี้ไปไม่เป็นเลย เราก็บอกว่าก็ไม่เป็นไง ก็ทำใจไป ส่วนเธอก็พูดๆๆ สารพัดให้เราระแวงแฟน เราก็เริ่มจะทนไม่ไหว ปากก็คันยิบๆ เราว่าว่าช่างมันเถอะเรื่องมันยังไม่เกิดจะพูดให้มันเกิดทำไม เพราะว่าแกเป็นแบบนี้ไงผุ้ชายกี่คนถึงทนแกไม่ได้ พอเหอะอย่าพูดเลย แล้วเราก็กลับบ้าน ในสภาพไมเกรนขึ้นตุ๊บๆ รู้สึกว่าที่ผ่านมาเพื่อนคนนี้ไม่ได้อยากคบเราเป็นเพื่อนหรอก เสียความรู้สึกมาก คบเพื่อนผู้หญิงคนอื่นๆก็ไม่เคยมีปัญหานี้ มีคนนี้คนเดียว บอกตามตรงว่าเสียดายเวลา ที่คบกันมาเป็นสิบปี พอกันที
Topic Options
Post Options
